در شرایطی به استقبال چنین روز تاریخی می رویم که بحرانهای چند جانبه ای سراسر نظام سرمایه داری را فرا گرفته است. همواره مدافعان نظم موجود درپی آنند چاره ای بیابند, تا خطر سرنگونی را از سر این نظام استثمارگر کم کنند تا ازاین طریق بتوانند,حاکمیت خویش را بیشتر کنند.میلیتاریزه کردن جهان را تنها گزینه ای فرار از این بحرانهای می دانند و این اقدام در راستای چنگ انداختن بر منابع و زخایر عظیم جهان و تشدید فقر و گرسنگی میلیونها انسان است. با لشکرکشی امریکا و متحدانش به عراق و افغانستان میلیونها انسان از ابتدایترین نیازهای معیشتی محروم گشتند. افزایش فقر گرسنگی جنگهای داخلی و محروم کردن از بهداشت و درمان بیش از پیش این جوامع فقرزده رادر افق تاریک تر قرار گرفته است. از سوی دیگر هم, تلاش و کوشش حکومتهای مستبد ایران, کره شمالی, پاکستان, ترکیه برای رسیدن به سلاحهای بیولوژیکی و خرج کردن میلیادها دولار برای راه اندازی زراتخانه ها و سلاحهای کشتار جمعی برای مقاصد ضد انسانی این حکومتها, و تصویب قوانین ضد کارگری دستگیری و اعدام فعالان و رهبران جنبش کارگری, تعرضهای پی درپی نظامهای سرمایه داری هر روزه گسترش می یابد. در این دوران شاهد اوجگیری و رشد اعترضات و اعتصابات کارگری در سرتاسر جهان هستیم, نمونه بارز این مبارزات کارگران فرانسه بود. کارگران فرانسه بعد از چند ماه مبارزه خستگی ناپذیر که علیه قوانین ضد کارگری فرانسه بود. این مبارزه میلیونی می رفت دولت فرانسه که را در سراشیب سقوط قرار بدهد. دولتمردان فرانسه از این نارامیها خطر را حس کردنند و سرانجام مجبور شدند. در قانون کار باز نگری بکند. این مبارزات کارگران فقط مختص به فرانسه نبود، سراسر اروپا را نیز در بر گرفت. مطالبات کارگران رامی توانیم در چند مورد علیه بیکاری سازی, سن بازنشستگی, پایین امدن دستمزدها و رفایات عمومی طبقه کارگر ایران در شرایطی که اول ماه مه را جشن می گیرد که از ابتدایترین حقوق و مزایای خود محروم است محروم کردن کارگران از حق تشکل و اتحادیه های مستقل کارگری, پرداخت نکردن حقوق  معوقه میلیونها کارگر شاغل, نبودن بیمه بیکاری ,تبدیل کردن کارگران به قراردادی و روزمزد با وجود همه این محرومیت ها باز هم استبداد مذهبی در کمین نشسته تا تعرضهایش را بیشتری به زندگی فلاکت بار این طبقه کند. اما با وجود تمامی ممنوعیت ها و سرکوبهای شدید شاهد رشد مبارزاتی کارگران بودیم .گرچه این مبارزات کمتر فرا کارخانه به خود گرفته است. ولی در حال نقط عطف در درون جنبش کارگری است. وافق روشنتری در مقابل مبارزات کارگران قرار می دهد. کارگران شرکت واحد به فاشیست مذهبی ثابت کرده اند . طبقه کارگر یک جنبش بی شکل نیست. و هر سیاست ضد کارگری و تعرض به زندگی معیشتی طبقه کارگر را با سلاح نیرومند خویش همبستگی جواب می دهند.

اکنون جمهوری اسلامی آخرین روزهای عمر خود را سپری می کند و همواره با تمام قدرت می کوشد تا جنبشها و حرکتهای توده ای که در طول تاریخ معاصر برای رسیدن به عدالت اجتماعی و دمکراسی با رژیم های مرکزی به مبارزه بر خواستند را با شعارهای عوام فریبانه همچون انرژی هسته ای حق مسلم ماست, جلوگیری از تهاجم, بیگانگان می خواهد گرد و خاک را به پا کند تا از این طریق بتواند جنبش مردمی در هوای مه آلود به انزوا و انحراف بکشاند.

در شرایطی که میلیونها نفر از ابتدایترین نیازهای زندگی محروم هستند. و سالانه صدها نفر در حاشیه خیابانها به علت نبودن سرپناه جان خود را از دست می دهند, افزایش خط فقر گرسنگی در حالی که میلیونها کارگر شاغل از حقوق و مطالبات خویش محروم هستند, سیاستهای بیکار سازی و خصوصی سازی, هر روزه صدها نفر را خانه نشین می کند. هیچ نوع سیاست ماجراجویانه نمی تواند مانع رشد این خیزش عظیم توده ای باشد و روند مبارزات توده های زحمتکش را به انزوا ومسیر انقلابی ان را سد کند.

در نظام سرمایه داری بحرانهای چند جانبه ای در جریان است. این مدافعان سرمایه داری هر قدر شیپور و فریاد شادی سر دهند نمی توانند. این بحرانها را رفع کنند. در هر صورتی این احتمال کاملا وجود دارد. که این قبیل جنبشها از جمله جنبش کارگری, جنبش ملی, جنبش روشنفکران و سایر حرکتهای دمکراتیک در نتیجه بحرانهای مزبور رشد و گسترش یابند. همین امر پیشبرد ارتقای یک نظام اجتماعی که متکی به قدرت توده ها است را هرچه ضروری تر می سازد.

تعرضهای وحشیانه سرمایه داری بر توده های وسیع کارگران و قشرهای مختلف اجتماعی هر روزه گسترش بیشتری می یابد و دستاوردهای مبارزاتی که در طول چندین سال از نظام سرمایه داری به دست آورد بودند. باز پس گرفته می شوند از جمله حق بیمه بیکاری, حق بهداشت درمان رایگان حق تشکل واتحادیه های کارگری ,سن بازنشستگی و غیره
اول ماه مه روز همبستگی جهانی علیه نظام سرمایه داری است. در چنین روزی طبقه کارگر ایران با تمامی هم سر نوشتان در تمام نقاط جهان به خیابان می ایند.خواستار بر چیدن تمام سیستم سرمایه داری می شوند . و منشا تمامی نابسامانی ومعضلا ت فقر, گرسنگی, جنگ, سرمایه داری است.

در اول ماه مه کارگران در سرا سر جهان با صدای طنین افکن خود حمایت وپشتیبانی خویش را از میلیونها کارگر فرانسه اعلام می کنند.

به دلیل موقعیت طبقه کارگر در منا سبات تولیدی, تنها طبقه ای است. که ظرفیت یک جامعه بدون طبقه را دارا است و همزمان با رهایی طبقه کارگر از قید سرمایه داری , رهایی کل اقشار فرا خواهد رسید

چاپ کردن‌!

© www.giareng.com
All rights reserved 2005.