در
حالی که اقلیت کوچکی از جامعه بر بخش عظیمی از ثروت وسامان جامعه سایه
افکنیده اند و از سوی دیگر میلیونها انسان از ابتدایترین نیازهای اولیه زندگی
محروم
هستند، و هر روز این شرایط فلاکت بار باز تولید می شود. مبارزی طبقاتی یک ضرورت
عینی
و حیاتی است, و شعله های آشتی ناپذیر مبارزه میان دو طبقه هر روز به مراتب
شعله
ورتر می شود. ساختار اقتصادی, سیاسی جامعه ی ایران مانند سایر کشورها ی سرمایه
داری
بر مبنای استثمار و بهرکشی انسان استوار است. با گسترش بحرانهای سیاسی
اقتصادی، هرج و مرج در تولید، رشد سرسام اور تورم، و ابعاد وحشتناک هزینه ی
زندگی،
ورشکستگی یکی پس از دیگری کارخانه ها و شرکتهای غول پیکر، طبقه کارگر بیش از هر
قشر
دیگر
اجتماع در معرض موجی از بیکاری و فقر قرار دارند. با وجود قوانین وسیاستهای ضد
کارگری و یورشهای پی در پی بر این طبقه ی استثمار شده، و بیش از دو دهه ایجاد
فضای
رعب و
وحشت و خفقان سیاسی در ایران مخالفت ورزیدن با هر شکل از اتحادیه و سندیکای
مستقل
کارگری، دستگیری و اعدام فعالان و پیشروان جنبش کارگری، در این دوران سیاه
شاهد
شکوفایی و اوجگیری حرکتها و مبارزات کارگری بودیم. شیوه های نوین مبارزاتی
کارگران عبارت است از تجمع های عمومی در اماکن دولتی, وزارت کار, جلوی مجلس
شورای
اسلامی، دست کشیدن از کار، مسدود کردن خیابانها و راههای بزرگ و غیره. در این
نوع
مبارزات کارگران متاسفانه رژیم توانسته به دلیل پراکندگی و نبودن انسجام و
اتحاد
میان
کارگران برای مدت زمان کوتاه این حرکتها را سرکوب کند. به دلیل شرایط کنونی
مطالبات و خواستهای کارگران عمدتا در حول حوش مسایل صنفی خود را نمایان کرده
است.
واگذارىكارخانها، شركتها، معادن، به بخش خصوصى يكى ديگراز قوانين وطرحهاي رژيم
اسلامي است, برای استثمار بیشتر کارگران, طبق امارها ى منتشر شده, کارگران شاغل
ایران
29% درصددر بخش خصوصى مشغول به كار هستند.و 71 درصد در بخش دولتى سرمايه
داران
در بخش خصوصى از وضعيت فلاكت بار طبقه كارگر سو استفاده مى كنند. میلیونها
کارگر
انتظار يك زندگى بخور نمير را در مغز خود مى پرورانند. سرمایه ران از این
حربه
برای افزایش انبا شت سرمایه و سود بیشتر بهره می برند. زنان و کودكان زير 18
سال
را استخدام مي كنند.استخدام نيروی كار تازه در حالي صورت ميگیرد. که کار مشابه
با
مردان، دستمزدو مزايای كمتر از مردان دريافت مي نما يند . به دليل شرایط کنونی
کارگران برای ادامه زندگی حاظر هستند , تن به کارهای مشقت بار تن دهند, از جمله
اضافه
کاری , کنتراتی, و کارکردن در دو شیفت و غیره کارگران از سوی دیگر مورد هجوم
معیشتی کارفرمایان و دولت قرار گرفتند. محروم کردن نیروی کار از سایر مطا لبا ت
خویش
از جمله تبد یل کردن کارگران به قراردادی و روزمزد , بیمه بیکا ری پرداخت حقوق
معوقه
کارگران, خارج کردن کارگرانی که در کارگاه های و مراکز کوچک تولیدی از قوانین
شمول
کار, در ایران سالانه صدها نفر به علت نبودن امنیت شغلی جان خود را از دست می
دهند.
دولت کوچکترین مسولیت را در مقابل جان کارگران بر عهده نمی گیرد.
مختصری در مورد ماهیت ضد کارگری شورای اسلامی کاروخانه کارگر
رژیم ضد کارگری در جریان سالها سرکوب بی وقفه ی اتحادیه های وتشکل های جنبش کارگری و هزاران کارگری که خواستارابتدایترین مطالبات خود بودند,به این نتیجه رسیدند,نمی تواننداز طریق سرکوب به مقاصد جنیتکارانه اش برسد, بنابر ین در همان اوایل شروع به ایجاد خانه کارگر وشورای اسلامی کار در میان کارگران نمود تا از این طریق بتوانند, قدرت بیشتری برای استثمار کارگران قبظه کنند. اهداف رژیم اسلامی از به وجود اوردن این نهادها ضد کارگری عبارت از:
منزوی
و خونثا کردن هر طلسمی که منجربه انسجام
و
اتحاد
عمل میان کارگران علیه نظم موجود.
ایجاد
جو و فضای پلیسی در مراکزه
کارگری و شنا سایی و معر فی کردن فعالا ن و پیشروان جنبش کارگری به اورگا نها ی
امنیتی رژیم
.
منحل کردن اتحادیه ها و کمیته های مستقل کارگران و استقرارشورای اسلا می کار و خانه کارگرتا نماد و تصوری از این به افکا رعمومی جلوه دهد, که گویا کارگران از حما یت و پشتیبا نی دولت برخوردارند.
تشویق کردن نیروی کار برای افزایش تولید به سطح مطلوبی وقانع کردن کارگران به حقوق و مزایای ناچیز.تجربه جنبش کارگری دردورهای اخیر وحرکتهای واعتصا بات چند ماه قبل مبارزات کارگران شرکت واحد وکارگران ایران خودرودرعین حال بر این مسله انگشت گذاشتند,که هیچ گاه این دو نهاد دست نشاندی رژیم را مدافع ونما یندگان واقعی خویش قلمداد نکرده اند,کوچکتر ین توهم به این ارگانها ی رژیم نداشته وندارند.بنابرین عملکرد شورای اسلامی کارچه در گذشته وچه در شرایط کنو نی چیزی جزبه حاشیه راندن مبا رزات کارگران وتلا ش برای فرو بردند, کارگران در گرداب فقر نبوده است.
تلاش برای بهبود شرا یط معیشتی کارگران از چه راههایی
جبران دستمزد بهبود شرایط معیشتی کا رگران از طریق راهکارهای از جمله. افزایش تولید, اضافه کاری, کنتراتی, کارکردن در روزهای تعطیلی واز این قبیل وعده وعیدها همواره از طرف کارفرمایان به کارگران گوشزد می شود .طبقه کارکر هیچ گاه تن به این طرحها ندهد ,چراکه تاثیرات وعواقب مضراین قبیل صدقه دادنها ازطرف دشمنان طبقه کارگر روشن است کسست اتحاد وهمبستگی درمیان کارگران رابه مراتب بیشترمی کند,وراه را برای استثماربیشتر هموارمی کند,نیروکارازلحاظ جسمی ضربه پذیر می کند.برای پایان بخشیدن به یک زندگی برده داری تحمیل مطالبات اقتصادی سیا سی غلبه بر نظم موجود کلید این نوع جوامع دراتحادوهمبستگی کارگران است.
همزمان با مطرح کردن مطالبات صنفی باید خواستهای عمده سیاسی در دستورمبارزات علیه سرما یه داران قرارگیرد.خواستهای سیاسی نظیر ازادی زندانیان سیاسی ,ازادی میتینگها وتجمع های کارگران ,ازادی بی قید شرط مطبوعات ورسانهای گروهی ,کم کردن ساعت کار ,مستقر کردن کمیسیونهاوکمیته های کارگران درکارخانه برای نظارت وبازرسی برتولیدوتو زیع ,ایجاد شوراها,اتحادیه های مستقل کارگران ,کوتاه کردن دست دولت وکارفرمایان برای هر نوع انتخاب رهبری این نهادها وبرقراری فضا ی کاملا دمکراتیک برای برگزیدن رهبری این نهادها در میا ن کارگران در ماههای گذشته شاهد یکی ازرویدادهای مهم جنبش کارگری ایران بودیم. کارگران شرکت واحد بعد ازسالها تحمل غم های بزرگ, وخون مکیدنهای هرروزه کارفرمایان وحامیان انان که میپنداشتند, پایانی ندارد واستثمار را هر روزه با گوشت واستخوان خود لمس می کردند ,سرانجام کاسه صبرشان لبریزشد و با اتحادعمل به خیابان امدند. نفرت خود راازرژیم اسلامی ابرازداشتند,کارگران شرکت واحد خواستار بهبود شرایط معیشتی خود بودند.سرانجام رژیم اسلامی بادرندانه ترین شیوه ممکن به کارگرانی که بطورمسالمت امیزتجمع کرده بودند.وخواستارمطالبات بر حق خود بودند.حمله ورشود واقدام به دستگیری رهبران و فعالان سندیکا کردند.رژیم ضد کارگری همزمان با سرکوب کارگران درنصف شب به خانه های فعالان کارگران هجوم برد. گرچه رژیم توانست این اقدام کارگران را, برای مدتی سرکو ب کند, ولی مبارزات کارگران شرکت واحد حاوی نکاتی ارزشمندی بود. پیام آور این نکته اساسی به مدافعان سرمایه داری بود که طبقه کارگر از هیچ نوع سرکوب وشکنجه ای ابایی ندارند, واگر در هر مقطع خاص اراده کنند, می توانند با سلاح نیرومند همبستگی واتحاد خویش, زمینه های فروپاشی رژیم را هموار کنند. از طرف دیگر کارگرا ن نه فقط مطالبات اقتصادی خود را در مقابل جامعه وافکار عمومی ورژیم مطرح نمودند, بلکه در عین حال پیام آور این نکته بود که مسله مشترک طبقه کارگرنیاز بی چون چرا ی جنبش کارگری به تشکل وسازمانیابی طبقه کارگر است. این فقط خواست کارگران بخش تولید نمی باشد بلکه خواست میلیونها کارگر است. مبا رزات کارگران شرکت واحد موجی وسیع از حما یت و پشتیبانی وابراز همدردی نهادها, احزاب اتحادیه و سایر تشکل ها وجنبش ها ی تودههای در داخل و خارج به همراه داشت.
بدون شک جنبش کارگری ایران این اقدام انقلا بی کارگران شرکت واحد تهران را هیچ گاه از یاد نمی برد, و بر بنیاد ان راه خود را تا رسیدن به ارمانها یی انسانی می پیما یند.
نکاتی در مورد مبارزات کارگران در شرایط کنونی, تدافعی یا تهاجمی
در شرایطی که مبارزات طبقه کارگر ایران علیه سیستم سرمایه بر سر پرداخت نکردن حقوق معوقه واسترس از اخراج از کار در کارخانه وسایر مطالبات معیشتی خود را نما یان می کند, از این روزنه به این نکته پی می بریم, که طبقه کارگر در حال یک نبرد تدافعی است. این نبرد تدافعی برای همیشه بر مبارزات طبقه کارگر سایه نمی افکند. نیروی استثمارشده می تواند توازن قوا را به نفع منافع خویش برگردانند. درشرایطی روی دیگر سکه به نفع نیروی کار ختم می شود که طبقه کارگر بر منافع طبقا تی خویش آگاه باشد. و مطالبا ت از قالب اقتصا دی به قالب سیاسی مبدل شود. در چنین صورتی می توان وانمود کرد جنبش کارگری از این گردونه عبور کرده ومبارزه کارگران به تهاجمی تبدیل گشته است.تحمیل مطالبات اقتصادی سیاسی بر نظم سرمایه, به معنای گامی به جلو و مرحله تازه ای از مبارزات کارگری, یورش وتصویب هر قوانین وسیاستی بر بخش از تولید به معنای حمله به کل جنبش کارگری از این امر می توان نتیجه گرفت. کارگران کارخانی در هنگام اعتصاب مورد پشتیبانی سایر کارگران دیگر باشد.حمایت کارگران مرد از زنان شاغل از بیکاران در چنین صورتی این نوع همبستگی وانسجام سلسله مراتب رعایت شود.طبقه کارگر می تواند.زمینه های بوجود اوردن یک نظام بدون استثمار را مهیا کرد.
