جنبش
دانشجویی پس از دو دهه رنج سیاستورزی و پیشاهنگی در تحولات به سوی یك دگرگونی
در سازمان و سلوك خود آغوش گشوده است. قصهی تحول و پیوستاندازی جنبش
دانشجویی، ماجرای پنهان و رمزآلودی است كه از سران حكومت تا طایفهی احزاب و از
روشنفكران تا اصحاب رسانه كه به صد زبان این تحول را مخابره میكنند و گوش و
چشم شهروندان نیز نغمههای این تحول را از فصلی به فصل دیگر حس میكنند.
پیدایش و نشر نشریات متنوع دانشجویی از نشانههای بارز تحول در این جنبش است اما به موازات این تكثر و رنگارنگی باید گفت:
- بیشك یكی از مهمترین لوازم تحقق دموكراسی در جوامع، تثبیت نهادهای مدنی میباشد. نهادهایی كه بتوانند به طور دقیق و خارج از گود، قدرت را نقد كنند، میتوانند رسیدن به مردمسالاری و حاكمیت قانون بر جامعه را تسریع كنند. اطلاعرسانی آزاد و دقیق در قالب نشریات مستقل، میتواند به عنوان یكی از لوازم تحقق جامعهی مدنی و مردم سالاری نقش آفرینی كند.
- دانشجو با همهی شاخصها و ویژگیهایی كه در ذهن میتوان برای آن متصور شد، همیشه به عنوان پیشرو در تمام تحولات جامعه نقش داشته است نقشی كه ایفای آن گاه با هزینههای فراوان روبرو بوده است.
اما شاخصه تحول خواهی و آرمانگرایی آنان سبب گردیده كه هیچگاه جنبش دانشجویی در هیچ تحولی دنبالهرو جریان هدایتگری نباشد و به عنوان جریان مستقل و پویا منشإ تحولات بزرگ اجتماعی و سیاسی باشد. همچنین كلیهی تجربههای تاریخی ثابت كرده است كه هرگاه این جنبش دنبالهرو جریانی بوده است (بدون سنجش ویژگیهای نهادهای مرتبط با یكدیگر) متحمل صدمات و لطمات جبرانناپذیری گردیده است.
- در میان نشریات دانشجویی كه برگرفته از دو مؤلفهی مهم «نشریات» و «دانشجو» میباشند، رسالت بزرگی را بر عهده دارند. شاید فعالیت در نشریات دانشجویی به دلیل وجود مؤلفه دانشجو (همراه با در نظر گرفتن تمام ویژگیهای تاریخی، اجتماعی و فردی آن) بسی مشكلتر و حساستر از دیگر نشریات باشد؛ دشواریهایی كه نیز معلول بسیاری از عوامل مؤثر در شكلگیری و احیا نشریات میباشد.
- تحلیل و بررسی وقایع گذشته بر جنبش دانشجویی، تعیین جایگاه اجتماعی نشریات دانشجویی و تعریف رابطه و خاستگاه آن با سایر نهادها میتواند به عنوان یك عنصر مهم در تعریف ماهیت نشریات به آنان یاری رساند.
نشریات دانشجویی كه به عنوان قلب تپنده جنبش دانشجویی، منعكسكننده آلام و آرزوهای نسل جوان و فرهیخته است، اینك لازم است به تعریف رابطه و جایگاه خویش بپردازد. جایگاهی كه هر چند آسان به دست نیامده ولی اینك با نظر به ابعاد مختلف آن باید مورد بازبینی و آسیبشناسی قرار گیرد تا بتواند به یك معرفه مشخص، ثابت و تعیینكننده تبدیل شود.
امید است نشریات دانشجویی بتوانند با به كار بستن تجربیات گذشته همراه با درك كامل واقعیتهای موجود در جامعه آیندهای بس روشن را برای خویش تصویرگر باشند.