|
|
تحلیلی بر هفته نامه بازتاب دوم شهریورماه درمورد کریمیان نماینده مردم؟ یانماینده پ.ک.ک؟ بابه گزارش در این هفته نامه به شدت بر کریمیان نماینده سردشت و پیرانشهر حمله شده که چرا از پ.ک.ک حمایت می کند. جادارد که جناب نماینده در نطق پیش از دستورش جسارت به خرج داده و نظراتی را بیان نموده البته در هر کشور دمکراتیک و مردمی نماینده حق دارد در مورد هر گونه مسائل نظر بدهد واین خود گواه بزرگی است بر نظام دیکتاتوریت اخوندی در ایران. که نماینده باید تنها از حکومت تمجید کند و بس.. اما از سوی دیگر که جناب کریمیان فرموده اند نیروهای ایران با ارتش ترکیه دست به دست هم داده و مواضع پ.ک.ک رابا توپ وموشک مورد حمله قرار داده اند شاید جناب کریمیان همچون گذشته که سازمان پ.ک.ک با ایران هم پیمان شده بود وهمچون لشکری از حکومت ایران نوار مرزی عراق و ایران را تحت کنترل خود دراورده بود و هیچگونه مخالفی را به داخل ایران راه نمی داد هرچند درمقابل مزایای هم می گرفت اما یکباره چه شد که این هم پیمان حکومت تبدیل به دشمن گردید و اکنون حق خود را که موشک و راکت باران است می گیرد. اقای کریمیان خبر ندارند که ورق عوض شده. سازمان پ.ک.ک که در اوائل فوران اتشش بسیار بلند بود و خود را قیم تمام کردستان می دانست و نه تنها حق خود را از ترکیه طلب نمی کرد بلکه افکار کردستان بزرگ در مخیله اش بود که ناگهان بعد از دستگیری اوجلان تمام نخها تبدیل به پشم گردید و هر کنگره که می گیرد فتیله اش کم نورتر می شود و حال به خود مختاری فرهنگی قناعت می کند و هر روز اسمی برای سازمان خویش می گذارد ا.رگ.ک، ه.پ.ک، ک.ک.ک که این نامها را تنها خود می دانند و همان سازمانی بود که سیاستش عدم وابسته بودن بر هر حکومتی بود اما درعمل چیز دیگری از اب درامد و دودش هم به چشم مبارکشان رفت. اکنون که از دو طرف ایران وترکیه بر این سازمان فشار امده معلوم نیست که چه تصمیمی را اتخاذ کنند و تنها اعلام اتش بس کرده اند البته هدف بر این نبود که یک سازمان کرد را مورد انتقاد قرار دهیم اما سیاستهای نابخردانه این گروه ما را واداشت که چنین قضاوتی را داشته باشیم. باز خلق کرد دچار تردید هستند و حمله ی حکومت ایران را یک نمایش میدانند برای فریب حکومت ترکیه تا هم امتیازاتی از ترکیه گرفته وهم سازمان پ.ک.ک را وادار نماید که مجددا زیر چتر حکومت باشند و طبق گذشته و با شدتی بیشتر نوکری خود را نسبت به حکومت ابراز دارند. بهرحال این سیاست است و بی پدر ومادر. اما این واکنش ایران شاید درس بزرگی باشد برای این سازمان که به خود ایند و نظری بر سیاست واستراتژی خویش باندازند و پی به خطاهای خویش برند و برای احزاب و سازمانهای کردستان ایران را احترام قائل شوند و با نیتی پاک وخالصانه دست اتحاد به سوی انان دراز کنند چراکه بهترین کار همین است چون پایگاه مردمی انان بسیار ضعیف گشته و هر سازمانی پایگاه مردمی نداشته باشد سرانجامش رو به نابودی می رود. به امید اتحاد و همدلی بین تمام گروههای کرد که تنها ره رهایی اتحاد ویکپارچگی است . امید |
| بالا. | بازگشت |
|
|
|
© www.giareng.com |