چند
یادداشت در این سایت بطور كلی در رابطه با کردها، بخصوص در محدوده داخل ایران
كنونی، از دكتر گلمراد مرادی و دیگران خواندم وچند نكته بنظرم رسید كه برای
نوشت، بد ندیدم
.
راستش، اول باید بگویم كه كسی كه داعیه طرفداری، دفاع و ... از
چیزی
را سر می دهد قاعدتا"، باید اول خودش به آنها پایبند باشد و این، در مورد
من هم
صدق می كند كه از کرد بودن حرف می زنم ولی به كردی نمی نویسم ! (نه تنها در
اینجا، همچنین، در موارد دیگر )؛ علت هم را لابد تا حدودی شما هم می دانید،
بله، بی توجهی حكومت حاكم بر ایران به زبان و هویت اقوام مختلف در ایران بر ما
هم بی
تاثیر
نبوده و متاسفانه كم كم زبانمان را به فراموشی می سپاریم؛ متاسفانه نا
آشنایی اغلب ما كردهای ساكن در محدوده ایران كنونی با نوشتار به زبان كردی شاید
مهمترین دلیل باشد.
تمامیت خواهی عده ای در داخل ایران، پایانی ندارد. اگر به یك مورد خاص یعنی قومیت ها بپردازیم واضح است كه قوم فارس بطور اخص و بیشتر و در مرتبه دوم تركها، در ایران قدرت را به قبضه خود در آورده اند و از خیلی از جنبه ها خواسته و اگر خیلی خوشبین باشیم، ناخواسته، در صدد از بین بردن زبان و هویت اقوام دیگر هستند. متاسفانه، حداقل در محدوده داخل ایران كنونی، زبان و هویت اقوام و بطور اخص، زبان کردی به علت نزدیكی بیشتر با زبان فارسی در آستانه زوال تدریجی قرار دارد چرا كه زبان فارسی حاكم مطلق در تمام امور در داخل ایران است. چند دلیل این قضیه را واضح تر می كند؛ صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران، كه بجز به زبان فارسی و فارسی زبانان به اقوام دیگر و زبان و هویت آنها تا اندازه شاید یك درصد هم توجه نمی كند؛ شبكه های استانی صدا و سیما نیز، یا به علت اعمال نفوذ و قدرت و سیاستهای نظام حاكم، یا به علت كم توجهی، نادانی، سهل انگاری و... افراد محلی و کرد زبان (در مناطق کردنشین) شاغل در صدا و سیمای محلی و یا به علل دیگر، تقریبا" بطور كامل به زبان فارسی برای کردی زبانان، برنامه پخش می كنند. آیا این زشت و شرم آور نیست كه مثلا" 100% مردم ساكن در یك منطقه زبان خاصی داشته باشند و با زبان دیگر با آنها سخن گفت؟ و این هم نمونه ای از مسخره نظام حاكم بر ایران به کردها و دیگر اقوام ساكن در محدوده ایران. درتمام دانشگاههای ایران از جمله مناطق کردنشین (دانشگاههای ایلام، كردستان و كرمانشاه) رشته زبان و ادبیات فارسی دایر است و هر ساله به تعداد زیادی دانشجوی زبان فارسی تربیت می شود ولی چرا مثلا" رشته زبان و ادبیات کردی، حداقل در دانشگاههای مناطق کردنشین، دایر نمی شود، شما قضاوت كنید؟ چرا در مقاطع پیش از ورود به دانشگاه در كتابهای درسی دانش آموزان این مناطق كتابی در مورد زبان و هویت آنها گنجانده نمی شود باز هم موردی جالب است.
اگر این اسلام و نظام اسلامی كه خود همین عمال و حاكمان ایران، آن را شعار می دهند و ادعای عمل بر طبق آن را می دهند، عملی باشد آیا آنوقت شاهد تبعیض، فقر و بی عدالتی و ظلم عده ای برعده دیگر هستیم؟ ولی چه افسوس، كه فقط شعار است و بنظر می رسد تا وقتی كه تفكر علمی حاكم نشود و فكر افراد مترقی نشود و به درجه بالای از رشد فكری نرسند و تا هنگامی كه افراد صرفا" كتابهای كه خود با افكار خاص و نه بر پایه علم واقعی بنویسند (بیشتر منظور كتابهای دینی و مرتبط با این امور است) را مطالعه و تفسیر و بسط دهند و به علوم واقعی مانند علوم طبیعی و ... روی نیاورند، بعبارتی به جای چسپیدن به ظواهر دین به فهم واقعی مسائل روی نیاورند (مثلا" فردی را در نظر بگیرید كه برای اثبات وجود خدا، همینطوری و یا از روی یك سری موارد و نه چندان عقلانی صحبت می كند، این بهتر است یا آن كسی كه با مطالعه علوم واقعی و مطالعه در طبیعت به وجود خدا پی می برد؟ )؛ انتظار زیادی نیست كه فقط با پرداختن به ظواهر دین و موارد دیگر از این قبیل، فكر، اندیشه و عمل افراد متحول شود و تا این تفكر و این افراد حاكم اند؛ جهل و نادانی، استبداد و بی عدالتی نیز موجود است.
بنظر می رسد كه اگر وافعا" افراد و یك نظام درست (دموكراتیك، عدالت محور و ...) حاكم باشد زیاد دلیلی ندارد كه عده ای (مثلا"، قومی) چندان ناراضی باشند زیرا در آنصورت تمام افراد، اقوام و ... برابرند و شهروند نوع اول، دوم، ... و بی عدالتی و تبعیض نیز در كار نیست ولی متاسفانه در ایران اینطور نیست؛ برای نمونه، به تركیب مسئولین در كشور ایران و مناطق توسعه یافته تر و توسعه نیافته درایران توجه كنید و خودتان قضاوت كنید كه رسیدگی به اقوام و مناطق مختلف چگونه است؟ بله، پاسخ واضح است؛ كمبود امكانات، فقر و مشكلات دیگر نیز علاوه بر زوال تدریجی زبان و هویت کردی مان نیز بر ما تحمیل شده اند. بعضی از افراد كه اصالت و غیرت به آنها اجاره نمی دهد كه ببینند عده ای بر آنها ظلم می كنند به طریقی مختلف به مبارزاتی دست می زنند كه متاسفانه در اكثر موارد با سركوب شدید روبرو می شوند. در داخل محدوده ایران كنونی، وضعیت واضح است. در كشورهای دیگر مانند تركیه و سوریه، نیز متاسفانه، برادران و خواهران کرد زبانمان به طریقی بد، تحت سركوب هویتی قرار دارند و دفاع نكردن از حقوق آنها نیز از طرف مجامع جهانی نیز زیر سوال است.
متاسفانه خودمان نیز دانسته یا نادانسته در حال به فراموشی نسبی سپردن زبان و هویتمان و سهل انگاری در خیلی از امور هستیم؛ به آن كسی ظاهرا" کرد است و در خانواه اش با زبان دیگر (در مناطق ما، زبان فارسی ) فرزندانش را بار می آورد (كه این افراد كم هم نیستند) و به کردی به دید دیگر می نگرد چه باید گفت ؟ (البته خدای ناكرده قصد توهین به فارسی زبانان یا دیگر زبانها را نداریم و صرفا" در مورد زبان کردی خودمان صحبت می كنیم). متاسفانه، تعداد زیادی از هنرمندان ما، درمحدوده داخل ایران، در آنجا كه زبان به میان می آید باز به زبان خود پشت می كنند. مثلا" شاعران و نویسندگان ادبی مان كه مسلما" اشعار و نوشته هایشان متاثر از ناحیه زندگی، هویت و زبانشان است آیا بهتر نیست، حالا كه می توانند با همان زبان کردی خود بسرایند كه علاوه بر رشد بیشتر فرهنگی، باعث تاثیر گذاری بیشتر بر مردم مان شود و آیندگان نیز ما را به واسطه به فراموشی سپردن زبانشان نكوهش نكنند. امیدوارم كه دیگر نشنویم كه یك کرد اصالتا" ایلامی ( والبته شاعر فارسی گوی) كه ظاهرا مسئولیت كشوری نیز دارد (ع.ج.ك.) از معرض خطر بودن زبان فارسی صحبت كند! كه من این را از رسانه های رسمی شنیدم و موارد از این قبیل زیادند كه احتمالا" شما نیز با موارد مشابهی برخورد داشته اید. البته زبان کردی از خود مشخصه های زیادی دارد كه این زبان را حفظ كرده و حفظ خواهند كرد؛ برای نمونه، هنر و موسیقی کردی را می توان نام برد كه با نغمه های خاص خود همواره نماینده زنده بودن این زبان بوده و هست. از طرفی دیگر، افرادی كه خود را واقعا" کرد می دانند هیچگاه به خود و دیگران اجازه تضعیف زبانشان را نخواهند داد.
مطالب در این نوشته صرفا" چند نكته بود و اما در انتها، با همان احساس پاك کردی، آرزوی جهانی عاری از ظلم و زور، تبعیض و بی عدالتی و حاكم شدن درستی و عدالت می كنیم. به امید روزی كه تمام مردم، اقوام و ادیان جهان در كنار هم با صلح و دوستی و مساوات زندگی كنند.
ی. ایلامی
تهران : 14/6/85