کودک
از کودکی مجبور است زبانی رابیاموزد که که زبان او نیست، یعنی زبان پارسی را.
هر آنچه کردی است ممنوع می باشد. کارمندان عالیرتبه همه از تهران می آیند.
کردستان منطقه ای است نظامی، پلیس و ارتش در آن نفوذ بسیار دارند. وضعیت امروزی
جامعه کرد ایران در قیاس با سی سال پیش هنوز هم تغییری نکرده است. بااین تفاوت
که رژیم جمهوری اسلامی ایران تاکتیکهای زیرکانه تری جهت امحاء هویت فرهنگی بکار
میگیرد.
اکنون هر کودک کردی مجبور است زبان فارسی را بیاموزد و در فقدان رسانه های خوب و پر بار کردی زبان مادری اش به قدری ضعیف است که نمی تواند آنرا برای نوشتن و ابراز احساسات بکار گیرد. کما اینکه دستور زبان نوشتن را نمی داند. با اینحال هر آنچه کردی است ممنوع میباشد. تعداد کمی نشریات وجود دارد که دو زبانه هستند. این نشریات فارسی کردی عبارتند از: سروه، ئاوێنه، سیروان، ئاشتی، ئاسۆ. بدیهی است اکثر خریداران این نشریات خواندن و نوشتن کردی را خوب بلد نیستند، در نتیجه قسمت فارسی آن را می خوانند. همچنانکه خوانندگان کلهر زبان علیرغم علاقه به این نشریات قادر به استفاده از آن نیستند.
در این زمینه در برخی جاها که به صورت پراکنده مراکزی جهت تدریس زبان کردی تاسیس شده که ترکیب شرکت کنندگان جالب است. گاهی اوقات یک شخص
کم سواد با شخصی که به تازگی مدرک دکتری در رشته جامعه شناسی گرفته است در یک کلاس کنار هم می نشینند وجه مشترک این دو بیگانه بودن با زبان مادر است. کارمندان عالیرتبه از تهران انتخاب می شوند، اما کارمندان جزئی که اغلب قشر فرهنگی و تحصیل کرده جامعه کرد هستند با استخدام در دوایر دولتی وابسته نگه داشته شده و باعدم امکان اشتغال در کردستان و فقدان استخدام در زمینه های دیگر عملا این اشخاص وابسته به شغل خود می شوند و هر گونه فعالیت فرهنگی تحت کنترل شدید است. معلمان کرد از صحبت در مورد مسایل ناسیونالیستی کردی بر حذر داشته می شوند.
کردستان منطقه ای است نظامی اما اکثر نظامیان از شهرهای کردنشین میباشند که در شهری غیر از شهر خود خدمت می کنند و بعضی از لحاظ فرهنگی تهی شده اند. اما به احوال انسان کرد و جغرافیایی منطقه آشناترند و براحتی آگاهانه یا ناآگاهانه بعنوان مشاوران سرکوب نظامی و فرهنگی عمل میکنند.
در این زمینه نقش بسیج وپایگاههای آنها را در دورترین نقاط مرزی نباید فراموش کرد که با جذب جوانان کم سواد و مردان مسن که دارای مشکلات معیشتی هستند اهداف خود را دنبال میکنند. متاسفانه کردستان از لحاظ جغرافیایی در میان چهار کشوری قرار گرفته که همیشه برای منافع خود کردستان را مورد معامله قرار میدهند در سال 1975 در قرداد اول الجزایر که صدام عملا شط العرب را به ایران واگذار کرد تا شورش کردها راسرکوب کند و یا معاملات ترکیه و ایران بر سر اعضای پ کا کا و حزب دمکرات و کومله و یا قرار داد ترکیه و سوریه برای خارج کردن عبدالله اوجلان از سوریه و خیلی از قراردادهای دیگر .در خاتمه بد نیست که برخی از اقدامات ایران را در ارتباط با کرستان بررسی کنیم:
1. باتقسیمات جغرافیایی و اختصاص نامی برای استان کردستان که تنها یک سوم جمعیت کرد ایران را تشکیل میدهد مسئله کرد را به آن استان محدود کرده است.بخشی از کردها که در استان آذربایجان غربی سکونت دارند تحت کنترل ترکهای آذری هستند و از همه مشاغل حساس دور نگه داشته می شوند. در کرمانشاه با دامن زدن به اختلافات مذهبی و استفاده از اختلافات لهجه کلهری و سورانی مسئله کرد را کمرنگ جلوه می دهند.
2 جمهوری اسلامی ایران با ایجاد تلویزیونهای کردی در مهاباد و سنندج سعی در جلب سلیقه عوام دارد و بدون اعطای هیچ امتیازی قوای محرکه توده را از کار انداخته است زیرا برنامه های این رسانه ها با زبان کردی بسیار ضعیف و سرشار از لغات فارسی پخش میشود و فاقد غنای لازم است این گونه آزادی رسانه چیزی جز برای فریب دادن مردم نیست. این است تنها گوشه بسیار ناچیزی از فعالیتهای موذیانه جمهوری اسلامی ایران برای تحت کنترل در آوردن فعالیتهای سیاسی و ملی گرایانه امروزی مردم کردستان ایران.
کشتمند قادری
keshtmand 140@yahoo.com
