خبر اعدام دو جوان ایرانی به اتهامات واهی براندازی و بمب گذازری در شیراز که بدون هیچ گونه محاکمه عادلانه وعلنی در دادگاهی فرمایشی به اعدام محکوم شده بودند بار دیگر چهره ضد مردمی و بغایت فاشیستی این نظام قرون وسطایی را برای همگان آشکار کرد.
دو جوانی که مدتها قبل از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری دستگیر شده بودند اما یکی از اتهامایشان شرکت در اغتشاشات و رهنمود دادن برای به اغتشاش کشاندن ایران اسلامی آقایان بود. آنان به اتهام عضویت در سازمانی بنام انجمن پادشاهی ایران محارب تشخیص داده شده و سحرگاه پنجشنبه 8 بهمن 1388 بدار آویخته شدند تا خدای ناکرده حکومت عدل الاهی به نمایندگی خدایان زمینی دچار خدشه و صدمه نشود!
این جانیان و آدمکشان، این خون آشامان سخن گو، هیچ گاه لحظهی به فکر این نبوده که با اعدام هر انسانی به هر اتهامی چه ظلمی را در حق پدران و مادران و خواهر و برادر فرد اعدام شده میکنند، اینان حتی برای یهک لحظه هم آماده نیستند که در این باره بیاندیشند و تصویر خانواده به شهادت رسیده را جلو چشمان خود مجسم نمایند و ضجههای مادران داغدار را هرگز تنها برای یک بار بشنوند ، اینان هرگز به مغزشان خطور نخواهد کرد که جان بیگناهی را گرفتن تنها به هدف اجرای سناریویی که بتواند برای مدتی دیگر جاه طلبان را بر مسند قدرت نگاه دارد از نظر انسانی چقدر وحشتناک و نفرت انگیز است. اری اینان بیش از 30 سال است که داغ جوانان را برد دل مادران و خواهران و پدران سرزمین اشغال شده ایران میگذارند و هنوز هم بسان گذشته میکشند و از این کشتارها لذت میبرند.
سردمداران ریژیم اسلامی ایران هنوز باور ندارند که حتی اگر محمدرضا علی زمانی و آرش رحمانی پور صد در صد بمبگذار هم بوده باشند حاکمیت اسلامی ایران آنقدر نزد مردم منفور است که بازهم اعدام انها را بر اساس سناریوی از پیش طراحی شده میدانند و حرف و حدیثهای قوه به اصلاح قضائیه و محاکمات فرمایشی عالیجنابان را جز مشتی یاوه سرایی به پشیزی نمی خرند. این در حالیست که همه میدانند این دو نفر تنها قربانی نمایشنامهها و سناریوهای باند مافیایی حکومت اطلاعات و سپاه پاسداران بوده تا بلکه به خیال خام خود مردم را مرعوب کرده و اعتقاد آنان را در مبارزه برای آزادی و دموکراسی سست و متزلزل نمایند. اینان نه از گذشته درس عبرتی گرفتهاند و نه میتوانند واقعیتها را آنچنانکه هست ببینند زیرا با عصر کنونی قرنها فاصله دارند.
مبارزه آزادیخواهی مردم ایران اینک و با به شهادت رساندن محمدرضا علی زمانی و آرش رحمانی پور وارد فاز چدیدی خواهد شد، رژیم اسلامی ولایت مطلقه با این حرکت غیر انسانی جدید بار دیگر به مردم ایران و جهان ثابت کرد که این رژیم قابل اصلاح نیست و امکان اصلاح این سیستم از درون نیز مگر با تغیر بنیادین در قانون اساسی و فراهم کردن انتخاباتی کاملا آزاد و دمکراتیک و گرنه به هیچ عنوان میسر نخواهد بود، به همین دلیل کسانی که به مبارزه مردم برای آزادی و دمکراسی اعتقاد دارند نباید از رادیکالیزه شدن خواستهای مردم هراسی به دل راه دهند و آن را به نوعی ساختار شکنی غیر منطقی قلمداد کنند. دولت کودتا فرقی بین مردم معترض چه در روز عاشورا و چه قبل از انتخابات ریاست جمهوری و چه بعد از آن نمیگذارد، آنان تنها با زبان گلوله و چوبه دار و طنباب دار آشنایند، این را نمیتوان نفی کرد که این زبان و ادبیات گفتاری و رفتاری بخشی از فرهنگ تمامیت خواهی است که از فلسفه اسلامی و حاکمیت اسلامی سرچشمه گرفته است، به همین دلیل عکس العمل مردم نیز حتی به این بینش و تفکر را نباید نوعی ساختار شکنی و بدعت دانست بلکه نوع برخورد مردم را در این مورد باید در رفتار کسانی جستجو کرد که خود را نماینده اسلام راستین در دنیا معرفی کردهاند.
در تازترین برخورد زورمداران اسلامی ، سحر گاه امروز 2 جوان ایرانی در میان بهت و حیرت جامعه جهانی اعدام شدند، اعدام این دوجوان چنانکه در چند سطر بالا به آن اشاره شد ماهیت ضد انسانی رژیم و حاکمان اسلامی ایران را هرچه بیشتر برای جهانیان برملا کرد، در این ارتباط و اگر از موضوع رفتارهای شناخته سده حکومت اسلامی بگذریم باید باید این نکته را مورد توجه قرار دهیم که موضع شفاف و بدون پرده و در واقع محکوم کردن این جنایت از طرف همه جریانهای سیاسی اعم از اپوزیسیون داخل و خارج امری ضروری است، البته موضع شفاف آقایان خاتمی ، موسوی و کروبی اهمیتی مضاعف دارد و در واقع انان نیز در در این لحظه در موقعیتی خطیر و سرنوشت ساز قرار گرفتهاند. امید است بدون هیچگونه درنگی تمام جریانهای سیاسی داخل و خارج اعدام جوانان مبارز ایرانی را محکوم کرده و با خانواده این شهیدان ابراز همدردی کنند. خون به ناحق ریخته شده این جوانان بار دیگر این پیام بسیار مهم و درخور توجه را به همه گروهها و سازمانهای سیاسی اعم از مذهبی و لائیک ودر واقع تمام کسانی که به دموکراسی و حقوق بشر اعتقاد دارند را میدهد که برای نیل به آزادی و به زیر کشیدن دیکتاتور باید بیدرنگ حول برنامهیی مشترک و دموکراتیک متحد شد، این شایسته ترین عكس العمل آزادیخواهان خواهد بود به کشتار و سرکوب جوانان مبارزی که باخون خود برگ زرین دیگری را به مبارزات دمکراتیک مردم ایران اضافه کردهاند. امید است شاهد شروع این اقدام بسیار موثر و تاریخی باشیم.
